Rozmnażanie

Późną wiosną grupa zmienia zachowanie. Zamiast wędrować, koczując po całym swoim terytorium, zaczyna operować z jednego, ustalonego miejsca – gniazda. Wybór gniazda, gdzie poczęte będą młode, należy do ciężarnej wilczycy, zazwyczaj tej stojącej najwyżej w hierarchii stada, która została poprzedniej zimy zapłodniona przez samca-przewodnika. (Wilki zazwyczaj pozostają z tym samym partnerem przez całe życie). Po siedmiotygodniowej ciąży, wilczyca rodzi 4 do 7 ślepych, bezradnych szczeniąt. Przez pierwsze trzy tygodnie po porodzie prawie nie opuszcza ona kryjówki, w kwestii zdobywania pożywienia, zdając się w pełni na partnera. Młode wilczki po raz pierwszy wychodzą z kryjówki kiedy mają trzy tygodnie. Żeby oduczyć młode wilczki karmienia piersią, dorosłe wilki przynoszą im świeże mięso, czasami też zwracają własne pożywienie. Rodzice pozwalają młodym walczyć między sobą o przyniesione jedzenie, zachęcając je w ten sposób do konkurencji. Inne wilki mogą niekiedy przejmować opiekę nad małymi, kiedy matka sama udaje [czytaj dalej]