Lis rudy jest najlepiej znanym gatunkiem spośród wszystkich lisów występujących na Ziemi, jego sierść jest ruda i ma on typowo lisi wygląd, jest też przedstawicielem grupy lisów właściwych. Lisy rude rozprzestrzeniły się na dużych obszarach. Występują w tundrze blisko koła polarnego, są przystosowane do życia na terenie europejskich miast lub na stepach i pustyniach Azji i Ameryki. Lisy te są znane wszystkim ze względu na kolor swojej sierści. Maść i rysunek sierści może być bardzo zmienny – spotykane są osobniki jasnorude, ciemnorude, o brzuchu jasnym lub czarnym, koniec ogona jest często biały. Wyróżnia się 48 podgatunków lisa rudego, a lisy należące do różnych lokalnych populacji mogą mieć różną maść, nawet srebrzystą. Lisa rudego można spotkać na półkuli północnej od koła polarnego po północną Afrykę i południe USA. Występuje on w wielu środowiskach, także w miastach. Lisy rude z różnych rejonów mogą różnić się wyglądem.
Do grupy lisów właściwych zaliczane są również trzy inne, wyłącznie amerykańskie gatunki: Vulpes macrotis, Vulpes velox i Vulpes cinereo-argenteus. Vulpes velox zasiedla północne rejony Stanów Zjednoczonych i południe Kanady. Biega bardzo szybko, zjada drobne gryzonie i owady, czasami plądruje naziemne gniazda ptaków. Dieta jego kuzyna Vulpesa macrotisa jest podobna. Rejonem występowania tego gatunku są południowe obszary Stanów Zjednoczonych i Meksyk. Obydwa gatunki mają stosunkowo duże uszy i rodzą młode w wykopanych przez siebie w piaszczystej glebie lub zajętych po pieskach preriowych norach. Trzeci amerykański gatunek – Vulpes cinereo-argenteus – jest nazywany lisem wirginijskim. Gatunek ten można spotkać na obszarze od Stanów Zjednoczonych aż po Wenezuelę. Jest także nazywany lisem drzewnym, gdyż przedstawicieli tego gatunku lisów widuje się często, gdy śpią na drzewach lub stertach gałęzi.