Dorosłe, silne zwierzęta zwykle nie muszą obawiać się wilków. Grupa wybiera sobie bardzo młode lub stare, ewentualnie ułomne albo chore osobniki, ponieważ są one łatwiejsze do upolowania. Jest to oczywiste na przykład wtedy gdy grupa atakuje stado reniferów czy wołów piżmowych. Napada ona na maruderów, wybierając tych najbardziej słabowitych. Z tego powodu nękane przez wilki stada są faktycznie tych, które są całkowicie bezpieczne. Wilki atakując starają się wywołać panikę, w celu rozproszenia stada i oddzielenia od niego najłatwiejszej zdobyczy. Jeżeli stadu uda się przegrupować, wilki mogą nic nie wskórać, gdyż dorosłe osobniki będą bronić swoich młodych przy pomocy kopyt i rogów. Jeżeli jednak w atakowanym stadzie są osobniki chore lub bardzo młode, wilki mogą pozostać, czekając na dogodną okazję.